Het waren luxe dagen in Sydney. Alles op het gemakje, beetje internet, rustig naar de stad fietsen. Terrasje doen, beetje eten, van het zonnetje genieten en dan terug fietsen naar huis, waar ik word ondergedompeld in de luxe van een eigen badkamertje, een zacht bedje en een verfrissend zwembad. De voorlaatste dag werd ik verwend met heerlijke oesters en verse scampi’s. Als laatste voorbereiding keken we samen naar de film Priscilla, Queen of the dessert. Australisch tot en met! Haal de film in huis, dan hebben jullie zo een beetje een idee waar ik me bevind.
Het contrast is groot, van de luxedagen in Sydney naar het on-the-road-leventje. t is eventjes wennen, kilometers fietsen en doodmoe je eigen potje eten bij elkaar zoeken, een geschikt plaatsje zoeken voor mijn tentje en zo rond 20u val ik dan in slaap. Om s morgens alles op te ruimen en om 7u op mijn fietsje te zitten.
Mijn eerste dagen gingen tot nu toe perfect. Bergen, heuvels, bossen en regenwoud, prachtige oceaanzichten, heel veel wind, walvissen die me goeiedag wuiven. Australliers die dolgraag praatjes met me maken en me (meestal) op de goeie richting zetten. Alleen mijn rechterknie die sputtert wat tegen, en helaas heb ik daar geen reservestukken voor mee…
Vandaag geen foto’s, die komen er wel nog eens bij met wat meer tijd.

Yèèèèèssss ! Nieuws van den andere kant ! Dorientje die vroeg gaat slapen en vroeg opstaat ??!! Ik geloof niemand van de lezers en de mee-volgers die dat makkelijk kunnen snappen ! Dikke zoen, en een harte-kriebel aan je teen 😉