Bairnsdale – 1240km
De Australische Alpen hebben vanaf heden geen geheimen meer voor mij. Ze zitten in mijn benen! Vanaf heden kan het niet meer hoger dan wat ik tot nu toe heb beklommen.
Van Jindabyne naar Buchan door verschillende Nationale Parken (wouden) gefietst op een verbluffend mooi wegje in kleine steentjes langs groene bossen, nieuwsgierige kangoeroes, verschrikte wilde struisvogels en een bizar soort egel. De vogels maken me hier wakker met gekrijs en gekwetter, witte kaketoes, kingfishervogels, rode-groene en blauwe papegaaien. En dan heb je nog een soort ekster die niets liever doet dan argeloze fietsers (schijn)aanvallen.
Een nijdige wind sloeg me zonder kommentaar van mijn fietsje, liet me soms stapvoets trappelen en/of gaf me een duwtje in de rug. 3 dagen voedsel in mijn fietszakken, drie dagen op mijn eentje genieten van autoloze wegen. Bergen op en terug af, en dan terug weer helemaal naar boven.
Vanuit Bairnsdale fiets ik nu naar Sale, dan richting Philips Island (Pinguin Parade) Geelong > Great Ocean Road richting Adelaide.
PS Ik heb nog steeds niet alle muziekjes beluisterd, hou ze voor de lastigste momenten, waarbij ze me vleugels geven en mijn motor draaiende houden.
PS Hoe zou het nu toch komen dat ik al zeker 4 keer ‘Wild Thing’ heb gehoord op mijn IPod? Jullie muziekkeuze laat me telkens en opnieuw lachen, huilen, glimlachen en verder fietsen. Thanx !!!
 |
 |
 |
 |
 |
1. Nimmitabel, een klein dorpje vooraleer ik aan de bergetappe begon.
2. Dorine met een aardbei op het hoofd, die zijn hier namelijk verplicht. De artistieke aankleding van het idiote ding moet nog gebeuren. Suggesties?
3. Tijd voor de was na die bezwete bergritten. Ideaal om terwijl een uitbegreide brunch aan te vatten.
4. Oceaanzicht
5. Naast de gebruikeleijke kangoeroe en Koala-bordjes hebben ze hier nog andere uitgestorven diersoort-verkeersbordjes!
