Adelaide – 2437km op de teller
Een dampend bubbelbad, oesters en champagne. Een slaapkamer met zicht op de heuvels van Adelaide vol wijngaarden. We rijden van de ene wijnproeverij naar de andere. Van de oceaan naar de heuvels. Peter (de zoon van Opa Eddie) is mijn gastheer en zorgt ervoor dat ik wel degelijk alles heb gezien van deze streek. De rit Sydney – Adelaide zit erop. De kilometers zitten in mijn benen, mijn fiets eventjes op stal.
Morgen fiets ik de trein op om 22uren later in Alice Springs uit te stappen. 7 dagen tijd om naar Uluru, Kings Canyon en de andere symbolen van Australia te fietsen.
Op 15 november stap ik de trein terug op om het continent verder te doorkruisen tot de top in het Noorden, Darwin. Dit zijn afstanden die je kan vergelijken met een trein nemen in Sicilie, Italie en uitstappen aan de Noordkaap in Noorwegen. Geen tijd dus om dit allemaal te fietsen. Te warm, te ver, teweinig tijd en nergens water, dorpjes of bomen te bespeuren. The Ghan rijdt me dwars door dit landschap.
Maar nu nog eventjes in de stad Adelaide. Een aangename stad aan de oceaan. Gezellige drukte, groene parken, wijngaardheuvels aan de ene kant en woestijn een beetje verderop. Twee dagen rondcruisen zonder bagage op mijn fiets. Twee dagen de stad verkennen. Alles op t gemak want de trein vertrekt pas morgenmiddag. Ik geniet op een terrasje van een cafee lattee en een gebakje, terwijl het zonnetje 22 graden haalt.
Vandaag is het Melbourne Cup, een grote paardenrace (zoals Waregem Koerse) het hele land wacht in spanning. Ik heb gewed op Purple Moon. En dat is top drie favoriet…
yoehoe, Purple Moon werd tweede…8 dollar gewonnen.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
2437 km ik denk dat ik dit nog niet heb gereden in mijn leven;)
Net op TV het programma “We are from Belgium” gezien, over Belgen die in het buitenland wonen. En een zinnetje onthouden: “Sommige mensen blijven praten over hun dromen en doen er niets mee. Anderen voeren hun dromen uit.” Jij behoort zeker tot die laatste categorie! Met veel plezier volg ik je blog!
Groetjes van je pennevriendin uit Wuustwezel!
(Trouwens ook leuk om op de blog wat foto’s van je te zien, want eigenlijk ken ik je niet hé, en nu kan ik me toch wat een beeld vormen…)
Op de fiets, dik ingeduffeld denk ik aan mijn dochtertje Dorine.
+ 100km … Wat moet dat kontje afzien na een lange dag fietsen.
Eindelijk een beetje rust terwijl je nu op de trein zit.
Run, Purple Moon, run!!!