Een Italiaan, Andrea, een Spanjaard, Franscesco, een gehuurde Ford Falcon met 350.000km op de teller, mijn fietsje en ik.

5 dagen, 1800km door het centrum van Australie. Kilometervretend door het rode stof, kangoeroes, kamelen en hagedissen ontwijken aan een snelheid van 120km per uur. Een kompleet andere manier van reizen, maar de enigste die in dit gebied mogelijk is, als je tijd een beetje beperkt is tenminste. Honderden kilometers niets, enkel heuvels, zand en hitte en een eindeloze weg. Zelfs met de auto moet je uitrekenen dat je toch zeker aan de volgende tankstop geraakt en dat je genoeg water bij je hebt!

Andrea en Franscesco waren de ideale reiscompanen, een perfect team. Uren rijden, uren babbelen, lachen en vertellen en elk op zich wel eens stil en in gedachten verzonken, terwijl de auto steeds meer kilometers aflegd. Als je Australie een beetje kent, dan weet je zeker het bestaan af van Uluru, Ayers Rock, Kings Canyon en The Olga’s. Ongelofelijke schitterende formaties rotsen en adembenemende landschappen. Vermoeiende wandel-en klimtochten met oogverblindende uitkijkposten. Prachtig. Mooi. Moeilijk om in woorden te beschrijven, onmogelijk om in een simpele foto te vatten. Beeldhouwwerken die je niet kan vatten.

Mijn twee reisgenoten stonden er ook op dat mijn fietsje meekon, en dus deed ik een ere-rondje rond de rots Uluru, 10 kilometer fietsen om dit ongelofelijk fenomeen. Heerlijk.

Vanavond vertrek ik terug met de trein naar Darwin, ik kom er vrijdagnamiddag aan en vandaar rijd ik terug richting Zuiden. Eindelijk terug in het zadel, terug op de fiets. Ik kijk er ongelofelijk naar uit!