Airlie Beach – 3465 km

En plots was ik niet meer de enige fietser in Australie. Een Canadees en een Duitser keken al net zo verbaasd als ik toen we elkaar plots tegenkwamen. Ik was net heel erg luid aan het zingen…’Lat mie moar lop’n langs de stroate, k eb een lief dak zo geerne zie…’ IPod terug opgeborgen en samen met Dustin en Daniel verder gefietst. Na een uurtje fietsen hoorde ik in de verte Daniel vragen of het tempo misschien wat lager kon. Ik schrok, Daniel ziet er namelijk een brok aero-dynamisme uit, versterkt met lycra-wielrennerskledij, een aerodynamische helm en bril en dat alles op een superdeluxe-koersfiets…Afin, een rustpauze moest ingelast worden, om de twee jongens wat op adem te laten komen. Omdat het wel eens plezant is om in gezelschap te fietsen en te kamperen en omdat een harde tegenwind makkelijker te harden is in team waren we twee dagen samen.

Vandaag heb ik hun team terug verlaten, want het ging me net een beetje te traag…

Dorine is dus duidelijk in superform!