Fox Glacier
Voor pure schoonheid moet je afzien.
Dat is algemeen geweten.
Regen en harde tegenwind.
Duizenden miezerige mugjes die dolgraag mijn bloed drinken als ik eventjes halt hou
om daarna -stank voor dank- mijn armen en benen vol te pompen met muggegif.
Zelfs het kamperen is dus niet eenvoudig.
Zweet, bloed en ernst. Voor een geoefende fietser is dit een ware uitdaging. De bergpassen die zich om, rond en langs de bergflanken kronkelen zijn hier geen lachertje. Mijn glimlach is eventjes verdwenen. Pure ernst en concentratie is te lezen in mijn ogen. Eens ik de top bereikt heb, krult dat lachje zich terug van oor tot oor.
De afdalingen zijn een feest.
Wat een pracht , wat een schoonheid.
Wat een vergezichten.
Wat een beloning!
Mijn kleine blauwe tentje stond vannacht tussen twee gletsjers in. Nevelslierten hingen rond de bergen. De avondzon deed me de regen vergeten en de sterrenhemel en de maan waren mooier dan ooit. De gletsjers, machtige ijsrivieren glinsteren in de ochtendzon en blauwe riviertjes storten zich stormachtig in de zee.
 |
 |
 |
 |
