Invercargil – 6402km
Misschien had ik net ietsje teveel geroepen dat ik nog maar een 1 keer een platte band had in 4 maand tijd. Misschien liep ik net iets teveel met mijn geluk te koop. Terwijl jullie mijn happy verhaaltjes aan het lezen waren, was ik vollop aan het sukkelen met binnenband en buitenbanden.Een scheurtje in de buitenband bleef maar voor platte banden zorgen waardoor ik tot 5 maal toe mijn binnenband kon herstellen. De weg was niet ge-asfalteerd, geen levende ziel te bespeuren, en op mijn help-geroep reageerden de talloze schapen en koeien maar erg matig.Gelukkig was er de magische DuckTape waar ik het boeltje tijdelijk mee kon oplappen. Lang Leve DuckTape!
En dan was er nog het landschap… (of heb ik het daar al eens eerder over gehad in deze blog?)Adembenemend. Puur natuur, zoals ik het nog nooit heb gezien.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
zelfs geen verdwaalde pinguïn die je ter hulp
kwam schieten?
tsss. Geen manieren.