Ik ben terug in Kortrijk. Of nee, in Marke.(waar ik mijn hele jeugd doorbracht…)
Terug van mijn fiets-avontuur en alles lijkt alweer zolang geleden.
Iedereen, familie en vrienden lopen druk doende heen en weer.

ik sta stil. Een beetje verloren.
Precies alsof ik al jaren terug ben van mijn reis.
Vergeten, voorbij. Vroeger.

Het enigste wat ik kan is dromen
van vervlogen tijden, denk ik.

Ik knijp mijn ogen dicht.
voel de Nieuw-Zeelandse zon terug op mijn gezicht,
hoor de vogels de dag begroeten.

Het werkt!
Ik ben terug. Wakker worden in mijn tentje met mijn fietsje naast mij.
Wat was er nu gedroomd en wat is de werkelijkheid nu alweer?

Blog Image