Evandale 9175km

Ik sta op, een ijskoude -haast slapeloze- nacht achter de rug.
Maar de zon is terug van de partij. Met haar ochtendstralen tovert ze het landschap rondom mij in een gouden gloed. Het kerkje op een heuvel was deze nacht mijn toevluchtsoord, na 150 km fietsen (met de hulp van mijn goede vriend De Wind). Piktoresk met een hoog sprookjesgehalte kan je deze plek het beste omschrijven.

Vrolijk fiets ik het kronkelend pad tot beneden. Een ontsnapt schaap probeert in hysterische paniek door de omheining te springen.
Het lukt maar gedeeltelijk.

Zijn hoofd blijft steken in de prikkeldraad, de rest van het schaap blijft buiten de omheining.
Ik zwier mijn fiets aan de kant, grijp het beest stevig vast en red het ‘arme schaap’ van een verstikkingsdood.

10 km later drink ik een capuccino, eet een verse pistolet in een historisch pand en op de achtergrond hoor ik de Beatles zingen. `Strawberryfields forever.`

Een rilling van kop tot teen, een glimlach op mijn gezicht.
Mijn dag is nog maar een uurtje van start gegaan en kan al niet meer stuk.

Image Thumbnail Image Thumbnail