koud koud koud
Samen met een sneeuwstorm land ik op de grijze tarmac van Zaventem.
Na 2 dagen in de lucht en wachtend in transferzones van HongKong en Londen ben ik bekaf, maar vol verwachting. Familie en vrienden trotseerden het gure weer om me een warm welkom te heten in ons Vlaanderenlandje.
Ik vlieg in hun armen, blij om hen terug te zien.

Mijn fiets daarentegen laat me in de steek. Die blijft nog even steken in Londen om de dag nadien aan huis afgeleverd te worden met een pakjesdienst. Welkom thuis.

Een weekje laat ik me in de watten leggen bij mijn mama en papa. Frietjes eten met de neefjes, appartementje in orde brengen…Ideaal om te aklimatiseren, als een vedette de pers te woord staan en de jetlag te verteren.Op vrijdag ontaard een rustig pizza-etentje bij 3 vrienden in een vrolijke SurpriseParty. 20 maatjes, 20 knuffels en veel meer kussen.Een lentefrisse bos rode tulpen als kers op de taart. Geen traantjes of emo-weerzien. Niemand die het ziet, trillende knietjes en een heerlijk warm gevoel vanbinnen, ik straal. Hiervoor ben ik terug gekomen.

En dan was er nog de feestelijke Gouden Uil prijsuitreiking met mijn zusje in de hoofdrol!